Op een zonnige vrijdag 18 mei 2018  zo rond de middag verliet ik mijn werk, ik had die middag vrij genomen om op tijd bij het Aqua gala in Wageningen te zijn. Thuis gekomen pakte ik snel alle spullen in, denk hierbij aan een jurk en schoenen voor het gala, maar ook een slaapzak en een luchtbed waren van de partij, evenals een handdoek en een bikini voor het Sterk water uitje de dag erna.

Daarna stapte ik op de trein, tijdens de lange reis Zeeland uit had ik een zonovergoten uitzicht. Eindelijk in Rotterdam aangekomen bleek de eerstvolgende trein naar Utrecht niet zo reiden. Ik stond al heel hard te balen, er is ook altijd wat met de NS. Gelukkig ging reed de volgende trein wel, kon ik mijn reis voortzetten. Onderweg kreeg ik een WhatsAppberichtje van de galacommissie dat het gala een half uur later zou beginnen, wat mij gezien het oponthoud in Rotterdam goed uit kwam.  Ik begreep later dat meer werkende mensen hadden gevraagd of het wat later kon beginnen.

Eenmaal op mijn logeeradres in Wageningen aangekomen, ik logeerde bij Bianca Tieman alias Yael was er heel even tijd om bij te kletsen en slaapplaats klaar te maken. Tijdens het omkleden gingen we hier vrolijk mee door, met het kletsen dan.  Daarna gingen we op de fiets naar restaurant Het Poorthuys waar de galacommissie ons stond op te wachten met een heerlijke cocktail. Ook werden hier de almanakken uitgedeeld, dus de eerste tijd werd er vooral naar de foto’s gekeken en werden er herinneringen opgehaald aan de afgelopen vijf jaar bij Aqua. 

Toen was het tijd voor het diner, wat bestond uit vijf (in mijn geval vegetarische) heerlijke gangen. Tijdens de eerste gang werd voorgesteld om na iedere gang twee stoelen door te schuiven ook over de verschillende tafels zodat de mogelijkheid ontstond met iedereen te kunnen praten. Ik vond het erg leuk om te horen wat iedereen tegenwoordig doet, als je niet meer in Wageningen woont, krijg je dat niet meer zo mee. Dit werd de eerste twee gangen dapper volgehouden maar na gang drie stopte dit, het is me nog steeds niet helemaal duidelijk waarom, maar waarschijnlijk speelde de gratis drank hierin een rol. Mijn glas is gedurende de avond in ieder geval niet leeg geweest. 

Na het eten was er een dansworkshop waar iedereen enthousiast met wisselend succes aan deelnam. Het gaf in ieder geval het startsein voor het feest dat de rest van de avond duurde . Zo rond een uurtje of twee ’s nachts werden we door het personeel van het restaurant toch wel heel erg naar buiten gekeken, en werd het feest na een levensgevaarlijke fietstocht voortgezet op Dijkgraaf.  Hier stond een echte karaoke machine die goed werd gebruikt. Omdat zingen een van de dingen is die ik niet kan, maar wel leuk vind, zal het jullie niet verbasen dat mijn stem het op een gegeven moment niet meer deed en het daarmee ook echt bedtijd was. Het was inmiddels ook al ruim vijf uur.    

Ik was er trouwens echt bang voor dat ik niet meer zou kunnen praten de volgende dag. Dat bleek gelukkig mee te vallen en tijdens het Sterk Water uitje kon ik gewoon met iedereen praten. De sportieve activiteiten gingen me iets minder goed af. Zou dit door te weinig slaap komen?

Al met al, vond ik het een erg geslaagde avond en zeker de lange reis naar Wageningen waard en ook zeker voor herhaling vatbaar. Dus zeg ik tot over vijf jaar bij het volgende Aqua lustrum!