Het was op een vrijdagavond in juni dat wedstrijdteams van de zes gerenommeerdste studentenzeilvereningen van Nederland bijeenkwamen voor de prestigieuste teamzeilwedstrijd van het jaar: het NSK Teamzeilen Gold Fleet. Vanzelfsprekend was ook Wageningen van de partij, met een internationaal team van meer en minder ervaren wedstrijdzeilers. Voor Aqua, dat dit jaar voor het eerst als zelfstandig team meedeed aan de Nestor Trophy, kon dit toernooi de bekroning van een geweldig leerzaam en leuk teamzeilseizoen worden.

De razendsnelle Maxfun 25s lagen al rustig wiegend klaar aan de kade. In niets leken deze racemonsters op Wagenings trouwe Lelievlets in de Rijn en het enthousiasme voor de races van de komende dagen begon al te kriebelen. De machtige aanblik van deze boten zou zeker al onze aandacht op geëist hebben, ware het niet dat de organisatie ook in gratis kratten bier had voorzien.  Zoals een wijs Chinees ooit schreef: “strategie zonder tactiek is de langzaamste weg naar de overwinning, tactiek zonder strategie is het geluid voor de nederlaag”, en wij konden ons dan ook niet permitteren om tot de aanvang van de wedstrijden te wachten met strijden. Met behulp van het gratis krat werd geanimeerd geborreld met de eerste tegenstander van de volgende dag, het Groningse Mayday, zoals ook uitgebreid beschreven door Fleur. 

De volgende dag konden de vruchten van deze strategie direct geplukt worden, en werd in de eerste race van de dag een half-wakker Mayday overtuigend verslagen. Een prachtige prestatie voor Aqua, daar overwinningen voorheen iets waren waar we een volle dag voor nodig hadden (lees het verslag van de vorige Nestor Trophy hier). Al snel bleek dat de werkelijke strijd voor Aqua ging om de 5de plek, met als directe concurrent de Loefbijters uit Nijmegen. In ons eerste treffen kon na een goede start de overwinning ogenschijnlijk gemakkelijk binnen gesleept worden, en zo wist Aqua op de eerste wedstrijddag twee wedstrijden te winnen.

Op zondag werd, mede door de almaar draaiende winden op Kralingse plas, nog anderhalve rondo gevaren. De tweede confrontatie met de Loefbijters werd verloren en de spanning tussen de teams groeide. Het laatste en -naar later bleek- nietsbeslissende duel werd ook direct het spannendst. Op de laatste slag lag Aqua op positie 1 (Idske) en 3 (Indy). Toen boot 2 van de Loefbijters Indy’s boot probeerde weg te voeren reageerde Idske alert en voerde op haar beurt boot 2 af. Indy’s boot kon wegdraaien en zo de derde positie behouden. De overwinning leek verzekerd maar bij het naderen van de finish sloeg het noodlot toe. Meters voor de finishlijn werd Indy’s boot nog niet-aflatend aangevallen door de achtergelegen Maydayboot. Aanval na aanval parerend werd met het zeil aan bakboord getracht voorrang af te dwingen. Op wat niet meer dan twee meter voor de finishlijn geweest kan zijn werd een noodlottig protest aangevraagd: het grootzeil ving valse wind waardoor de bakboordvoorrangsregel opgeheven werd. Wat volgde was een strafrondje op de finish, en helaas ook een verloren wedstrijd. Desalniettemin was de vijfde plaats in het algemeen klassement al veiliggesteld, omdat de Loefbijters meer verliespartijen hadden gevaren. Na deze laatste race volgde de dagfinale tussen de RSZV en Broach, een waar schouwspel dat uiteindelijk verdiend gewonnen werd door de Rotterdammers.

Na de wedstrijden werd opgeruimd, prijzen uitgereikt en nog een laatste welverdiend biertje gedronken in het clubhuis. Aqua kan terugkijken op een mooi toernooi en teamzeilseizoen, waarbij enorm veel geleerd is, plezier gemaakt is en onze kleine Wageningse zeilvereniging definitief op de kaart is gezet als wedstrijdzeilvereniging.