Vrijdagavond was één groot feest tijdens het Aqua Lustrum Gala! Mooie verhalen zijn geschreven in het gastenboek en nog mooiere verhalen kunnen jullie binnenkort lezen op de website. Voor nu hebben we ook al iets leuks... de foto's! Dus log snel in op de site en vind de foto's in het ledenmenu.

Op dinsdag, na een lang Pinksterweekend, was het alweer tijd voor de vierde lustrum activiteit: de zeillezing! Vanaf 8 stroomde de vergaderzaal van de Bongerd langzaam vol, maar voordat we konden beginnen moesten er natuurlijk eerst nog wat almanaken en truien uitgedeeld worden. Terwijl de almanaken aandachtig werden bestudeerd maakte de sprekers zich klaar. Als eerste vertelde Maarten ons meer over zeilen in Kroatie en de tips en tricks om ook onze reis daar onvergetelijk te maken. In zijn powerpoint (Zeilen in Kroatie) kan je deze tips terug vinden en daar vind je ook het Kroatische woord voor onder ander bier!

Na een korte pauze was het tijd voor Mike om ons meer te vertellen over het zeilen van de Fastnet Race in 2017. Ook bij het verhaal van Mike merkte je vanaf het eerste moment de passie voor het zeilen. Ooit een ruimte vol Aqua leden stil gezien? Nee? Wij ook niet, maar wel bij deze sprekers! Van Mike leerdden we dat je niet zomaar mee mag doen met deze race en dat hij ook niet zonder gevaren is. Als je er dan toch vaart, tussen onder andere de Volvo Ocean Racers, je toch wel een kick voelt. Hier kan je de highlights zien van de Fastnet Race 2017.

Maarten en Mike ontzettend bedankt voor jullie inspirerende verhalen!

Wageningen, 17 mei 2018

Bij team Wageningen gaan we altijd uit van onze eigen kracht en nooit voor half werk. Omdat trainen voor talentloze is en een goede voorbereiding het halve werk, restte ons niets anders dan compleet ongetraind en met minimale kennis van de spelregels te verschijnen aan de start van de Nestor Trophy teamzeilwedstrijd van Aalsmeer. Bij deze wedstrijdvorm zeilen twee boten tegen twee andere boten, waarbij het team wint dat niet als laatste over de finish komt, zoveel wisten we. Naast het hoofddoel, plezier hebben, hadden we onszelf een tweede, ambitieus, doel gesteld: minimaal één wedstrijd winnen. De gehele dag stond in het teken van dit doel, en de nodige offers werden gemaakt; zo werden de eerste vier wedstrijden omgetoverd tot trainingssessies die in het teken stonden van het doorkrijgen van het spelletje.

Dit betekende dat alles aankwam op de laatste twee wedstrijden. Er zou gevaren gaan worden met een nieuwe bootindeling, wetende: Schipper Eline, Juan en Steven in de eerste boot en schipper Idske, Isabelle en Ko in de tweede. De lucht boven de Westeinderplassen was grijs maar na een druilerige ochtend was de wind aangetrokken en de lichte regen werd nauwelijks gevoeld in de spanning voor de race. De één-naar-laatste race voeren we tegen onze directe concurrent Lagakari, en dat resulteerde in een verhitte strijd. Boten werden weggebracht, er werd geloefd maar vaker niet geloefd; er werd geschreeuwd, geprotesteerd, strafrondjes gevaren en de randen van de spelregels werden opgezocht. Op het nippertje, vlak voor de finish, werd Boot 1 weggedrukt waardoor de gedroomde overwinning uit bleef. Na afloop leerde we van de Umpire dat onze boot voorrang had kunnen eisen en zo de overwinning op had kunnen eisen, maar zoals gezegd hadden wij ons niet verzwaard met al te veel spelregelkennis. Zo dicht bij de overwinning geweest zijnde, waren we klaar om alles op alles te zetten om onze laatste race van de dag te winnen.

In de laatste race staan we tegenover de Loefbijters, op dat moment nummer 3 in het klassement. Na een scherpe start worden er over en weer boten afgevangen, blokkades opgeworpen en koersen afgesneden. Bij het ronden van de benedenboei weet Boot 2 handig een directe concurrent af te snijden. Hierbij wordt echter de andere concurrent over het hoofd gezien en geramd. Een strafrondje wordt uitgedeeld en Boot 2 moet vanaf een achterstand verder. Een achterstand die door goed zeilen echter snel ingelopen kan worden. 

En dan, gaan we in de laatste race, op de laatste koers, bij de laatste meters, voor de wind recht op de finish af. Aqua ligt op positie 1 en 2, zou het dan toch? De nummer 3 loopt in en komt gevaarlijk dicht bij Boot 2. Bij overlap loeft nummer 3 ons eruit en is de race weer opengebroken. We zijn er nog niet. Er wordt geschreeuwd – “schoot los giek uit gewicht naar voren” – de commando’s worden uitgevoerd, maar we varen voor de wind, zachte wind, en alles lijkt traag te gaan. Langzaam maar zeker versnellen we, langzaam maar zeker lopen we uit, langzaam maar zeker komt de finish dichterbij.  Aqua finisht op positie 1 & 2 en de overwinning – het ultieme doel van de dag - is een feit.

Na afloop gonsde het na op de kade; het kansloos geachte Wageningen had de Loefbijters verslagen en daarmee van de derde plek gestoten. De opwinding was voelbaar, en we werden bedankt door de directe concurrenten van Loefbijters. Later kwam ook Lagakari naar ons toe om na te praten over onze chaotisch maar heroïsche tweestrijd, waarbij zij ruimhartig toe gaven dat wij die race eigenlijk hadden moeten winnen.

Terug in de haven kon de overwinning gevierd worden met een welverdiend biertje en werden we bij de nabespreking door de Umpires onverhoopt nog enigszins onderwezen in de spelregels. Het is verbazingwekkend hoeveel je in een dag teamzeilen kunt leren en de dag was één grote stijgende lijn. We kijken dan ook reikhalzend uit naar het NSK-teamzeilen op 2 en 3 juni in Rotterdam, om de ons allergeliefde WSZV andermaal glorie te brengen!